Helena Sujecka – nazwisko, które może nie brzmi jeszcze jak zagraniczne „supergwiazda”, ale zdecydowanie powinno znaleźć się na liście aktorskich talentów, które warto znać. Z subtelną charyzmą, niebanalną urodą i ogromną wszechstronnością, Sujecka coraz śmielej zaznacza swoją obecność na polskiej scenie filmowej i telewizyjnej. Komu nadal nie dzwoni w głowie dzwoneczek, warto przeczytać ten tekst do końca. A jeśli już coś dzwoni – to zapewne talent tej aktorki.
Kim jest Helena Sujecka?
Helena Sujecka to aktorka, której droga na wielki ekran zaczęła się od mocnych teatralnych fundamentów. Urodziła się 27 listopada 1984 roku w Gdańsku, gdzie również stawiała swoje pierwsze aktorskie kroki. Jej miłość do sztuki nie była tylko kaprysem – postawiła na nią na poważnie, kończąc Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu (obecnie AST). Od tamtej pory jej zawodowe życie to ciągłe balansowanie między sceną a planem zdjęciowym – i trzeba przyznać, że balansuje z gracją cyrkowej akrobatki.
Filmowa podróż aktorki
Pierwsze filmowe sukcesy Helena Sujecka zaczęła odnosić stosunkowo wcześnie. W 2006 roku zadebiutowała w serialu Oficerowie, gdzie grała niewielką, ale zapadającą w pamięć rolę. Od tamtego momentu zaczęły się pojawiać kolejne projekty, w których mogła w pełni pokazać swój aktorski potencjał. Jedną z pierwszych większych ról zagrała w filmie Michała Rosy Szczęśliwy człowiek (2008). Jej kreacja została doceniona przez krytyków i widzów, co tylko utwierdziło ją w obranym kierunku.
Kolejne tytuły w filmografii aktorki to m.in. Jeziorak (2014), gdzie wcieliła się w rolę partnerki głównej bohaterki granej przez Jowitę Budnik. Sujecka doskonale odnalazła się w poważnym, mrocznym klimacie kryminału. Z kolei w komedio-dramacie Kamper (2016) pojawiła się w zupełnie innej, bardziej swobodnej odsłonie – pokazując, że z humorem radzi sobie równie dobrze jak z dramatem.
Telewizja ją lubi, widzowie jeszcze bardziej
Choć Helena świetnie czuje się przed kamerą filmową, prawdziwą popularność przyniosły jej seriale telewizyjne. Występowała w takich produkcjach jak Komisarz Alex, W rytmie serca czy Belfer – tym ostatnim zdobyła sobie szczególne uznanie. Jednak to rola w serialu Znaki (2018-2020), gdzie zagrała prokuratorkę Karinę Zborowską, uczyniła ją gwiazdą lokalnego formatu. Sujecka w tej roli była jak espresso bez cukru – mocna, intensywna, bez zbędnych ozdobników.
Widzowie polubili jej autentyczność i umiejętność wtapiania się w każdą rolę bez potrzeby przesadnego efekciarstwa. Aktorka nie próbuje mówić głosem innych, nie sili się na żadne „wow” – i właśnie za to dostaje największe wyrazy uznania.
Nie tylko kamera – teatr też ją kocha
Chociaż ekran zdominował sporą część jej kariery, Helena Sujecka nie zapomina o swoich aktorskich korzeniach. Teatr wciąż pozostaje bliski jej sercu – występowała m.in. na deskach Teatru Polskiego we Wrocławiu oraz Teatru Studio w Warszawie. Sujecka to typ aktorki, która nawet w monologu potrafi stworzyć napięcie, jakby zaraz miało dojść do trzęsienia ziemi – a jednocześnie zachować pełną autentyczność w najzwyklejszej scenie z poranną kawą.
Dla wielu widzów, którzy mieli okazję zobaczyć ją na żywo, Helena Sujecka to „tajna broń” polskiego aktorstwa – nie potrzebuje fajerwerków, by przykuć uwagę całej sali.
Spojrzenie za kulisy – kim jest prywatnie?
Mimo rosnącej popularności, Sujecka trzyma się raczej z dala od blasku fleszy i celebryckiego zgiełku. Nie zobaczymy jej zbyt często na ściankach ani w kolorowej prasie. Prywatnie jest osobą raczej spokojną, skupioną na swoim rozwoju zawodowym, a nie na byciu gwiazdą z nagłówków. I może właśnie dlatego tak dobrze wypada na ekranie – bo nigdy nie gra kogoś, kim nie jest.
Jeśli szukacie aktorki, która nie tylko wygląda przed kamerą, ale przede wszystkim potrafi w niej być – Helena Sujecka jest odpowiedzią na wasze potrzeby estetyczno-emocjonalne. Z każdym kolejnym projektem udowadnia, że polskie aktorstwo ma przed sobą świetlaną przyszłość – i że potrafi błyszczeć również bez świecidełek.
Nie ma wątpliwości – Helena Sujecka to aktorka, której zdecydowanie warto się przyglądać. Jej kariera nie zna stagnacji, a każda rola jest jak kolejny poziom wtajemniczenia w warsztacie aktorskim. Od poważnej prokuratorki, przez black-metalową dziewczynę, aż po udręczoną duszę w dramacie społecznym – każda z tych postaci ma w sobie coś wyjątkowego. Coś, co sprawia, że nie można oderwać wzroku, nawet gdy mówi tylko jedno słowo.